Koi houden is water houden

Koi houden is water houden

Koi houden is water houden

Koi houden is geen kunst, water houden des te meer. De kwaliteit van het water wordt bepaald door de daarin opgeloste stoffen. De meest gemaakte fout in onze hobby is het onderschatten van het belang van een goede waterkwaliteit. Anders dan bij op het land levende huisdieren, die ondanks hun mogelijke gevangenschap in verbinding staan met een oneindige hoeveelheid lucht, heeft een vis in gevangenschap doorgaans maar een zeer beperkte biotoop tot zijn beschikking. Een biotoop dat vele malen kleiner is in vergelijking met dat van vissen in de natuur. Een biotoop dat tegelijkertijd dienst moet doen als zuurstofvoorziening, toilet, foerageerplek en als vloeistof- en gasuitwisselingsplaats. Een vis staat in een “open” verbinding met het hem omringende water en vormt daarmee als het ware één onlosmakelijk geheel. Is het water slecht, dan is de vis slecht. Geen twijfel over mogelijk. Er wordt wel gezegd dat wij zijn wat we eten. In het verlengde daarvan zou ik willen beweren dat een vis is, waarin hij zwemt.

Meten is weten
Wanneer er iets niet in de haak is met het water, dan zie je dit doorgaans vrij snel aan de vis. Toch zal een vis pas zijn zwakte tonen, als hij echt niet anders meer kan. Het tonen van zwakte betekent in de natuur namelijk dat je de sigaar bent en dat staat eenvoudigweg weer synoniem voor zelfmoord. Wachten met het controleren van je water totdat de vis symptomen van ongenoegen gaat vertonen, vind ik dan ook helemaal verkeerd. Toch hoor je regelmatig; “ik zie snel genoeg aan mijn vissen of het water goed is of niet”. Vaak een uitspraak van een doorgewinterde hobbyist die hiermee wil aantonen, dat hij geen testsetje nodig heeft. Goed, hij zal sneller in de gaten hebben dat er iets loos is met zijn vissen dan een startende hobbyist. Simpelweg, omdat hij in de loop der jaren de lichaamstaal van een karper heeft leren lezen. Toch ben ik het niet met dergelijke uitspraken eens. Mijn stelling is dat als de vis al symptomen vertoont die het gevolg zijn van een niet optimale waterkwaliteit, je eigenlijk al te laat bent met je waarneming.

De vis heeft namelijk al een gevoelige tik gehad en heeft zijn gevoelens van ongenoegen al zo lang mogelijk geprobeerd te camoufleren. Toont hij symptomen, dan is er echt wat loos. Toneelspelen kunnen onze koi nu eenmaal niet. Eén der belangrijkste preventieve maatregelen ter voorkoming van problemen is in mijn ogen dan ook het gedisciplineerde en regelmatige testen van je water. Dagelijks bij nieuw bevolkte, wekelijks bij onlangs gewijzigde en maandelijks bij stabiele vijvers van minimaal een jaar oud. Of zoveel vaker als u wilt natuurlijk. Onder een gewijzigde vijver versta ik elke verandering die van invloed kan zijn op de stabiliteit van de biotoop. Of dit nu een wijziging is in de wijze van filtratie, beluchting, bezettingsgraad, doorstroming, voerpatroon of snelle verandering van de temperatuur, doet niet ter zake. Voor iedere verandering heeft de biotoop tijd nodig om te acclimatiseren en de verandering volledig te adopteren. Dit geldt zeker ook na medicijngebruik. Hoewel medicatie eigenlijk vrijwel nooit in de vijver thuishoort, wordt het toch nog (te) vaak in de vijver toegepast. In dat geval is dagelijks meten in de weken na gebruik geen overbodige luxe.

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *